:.ผจญภัยม.เกษตร.:
posted on 27 Jul 2009 09:44 by annananiiขอบคุณบางคนที่เข้าใจ
.....จากเอนทรี่ที่แล้ว ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาให้กำลังใจ
ที่จริงแล้วไม่ได้เป็นอะไรมากมายหรอกนะคะ
เพราะปกติไม่ค่อยใส่ใจเรื่องไร้สาระหรืออะไรอยู่แล้ว
เพียงแต่ก็อย่างที่บอก.....ถ้าเราเงียบแต่ดูเหมือนสถานการณ์ของเรา
กลับกลายเป็นฝ่ายรองบ่อน ทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
ก็คงต้องออกมาชี้แจงสักครั้งนึง แล้วก็ให้มันจบไป
แล้วทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ใช่คนที่จะมาโต้ตอบอะไรไปๆมาๆ
ถ้าใครคิดว่าเอาคำพูด หรือข้อความของเราไปโต้ตอบ
อยากให้ทราบว่าเราไม่เคยตามอ่านยกเว้นมีคนเอามาให้อ่าน
ซึ่งตอนนี้ก็ได้บอกน้องๆที่ส่งลิ้งก์มาให้อ่านเสมอว่า
อะไรที่มันทำให้รบกวนจิตใจ และไร้สาระไม่ต้องส่งมานะคะ
"พี่ไม่อ่านค่ะ".....ประมาณ"บอยไม่ดื่มค่ะ" ((อ่า..โชว์แก่ได้อีก))
โลกส่วนตัวสูงอยู่นิดนึง...ว่ะฮ่าๆๆๆ (จริงเด่ะ)
จิตใจสงบค่ะเพราะเตรียมพร้อมอ่านนิยายเอ๊ย!ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ
((55555++หัวเราะเป็นจังหวะแซมบ้า))
.
.
.
.
.
.....................................................
อันนี้บันทึกเรื่อสวนตัวนิดหน่อยไปเจอไรมาก็ต้องเก็บไว้ ..อืม..
เมื่อบ่ายวานนี้ ได้มีโอกาสไปงานซ้อมรับปริญญาน้องสาวคนนึง
ทีม.เกษตรฯ บางเขน
จริงๆแล้วตอนแรกไม่คิดว่าจะได้ไปเพราะต้องไปแถวมธ.รังสิต
เพื่อไปเยี่ยมลูกสาวที่ไม่กลับบ้านมา 2 อาทิตย์แล้ว
ฮ่าๆๆ ไม่ได้ไปตามกล้บหรอก แต่อยากไปเที่ยวหอพักที่...
ลูกสาวบอกว่าเต็มไปด้วยสิ่งที่ม๊าชอบ....กร้ากกกก
สมเป็นลูกตรูจริงจริ๊งงงง...
แต่ลูกสาวดันโทรมาบอกว่า ม๊าไม่ต้องมาหรอกเพราะสอบบ่าย..
เออ...อดเลยชั้น...แล้วทีนี้จะไปไหนดี
ก็งี้อ่ะ...หาเรื่องออกนอกบ้านวันอาทิตย์บ่ายนะแหละ
และแล้ว...
สวรรค์เปิดทาง น้องสาวซ้อมรับปริญญาที่ม.เกษตรรึนี่..
คิดได้ดังนั้นก็ตกลงกลับกลุ่มน้องๆที่จะไปด้วยกันทันที
แบบไม่ต้องคิดกันเลย...โฮก...
อย่าแปลกใจว่าเกษตรมีอะไรง..
ก็นะ...
มีอะไรที่อยากไปดูนิดนึง...อยากรู้ว่าอะไร ไหน นั่นนี่ 55+
......
อ่ะๆนัดกันไปเจอกันที่เซนทรัลลาดพร้าวบ่ายกว่าๆ
ไปเจอกันก็หาอะไรรองท้องนิดหน่อยก็แค่ KFC เบาๆ
กินไปคุยไป ฮาไป ไม่รู้มีอะไรตลกกันนักหนา
ต้องมานั่งโบ๊ะหน้าอีกหน่อยก่อนไปเพราะหน้าแตกระแหงเพราะนี่ล่ะ
พอจับรถแท๊กซี่ได้ก็...นังไปสักพักยังไม่รู้เลยว่าบอกพี่แท๊กเค้าว่าไปไหน
พี่แท๊กก็ขำ....กร้ากกกอิพวกเน๊ฮาได้ทุกอย่าง
ที่จริงก็บอกเค้าเรียบร้อยแล้วอ่ะนะ แต่ว่าเรามัวแต่เม้าท์จนลืมไป
แล้วก็ไม่รู้อะไรนักหนาอีกมีเรื่องอะไรให้ฮากันได้จนลงรถ
เฮ้อ...เมื่อยหน้าซะจริง
พอไปถึงที่ก็ต้องโทรหาน้องสาว...
ว่าแต่ รถเยอะ ลมแรง เหมือนฝนจะตก
พวกเราก็รู้สึกว่า...ตายล่ะมากัน 5คนมีร่มคันเดียว
ไม่ใช่ร่มโค๊กนะคะจะได้คุ้มกะลาหัวกันทั่วหน้าน่ะ
อย่างว่านะ รถติดมาและคณะอยู่ในก็ไม่มีใครรู้
ถามกันไปมาว่าน้องเค้าอยู่คณะอะไรก็ได้ความว่า
เอร่อ....นั่นสิรู้ว่าเรียนแบบนี้ แบบนี้
โฮะๆ...พวกเราอ่ะคบกันที่ใจจริงๆ ไม่ได้สนใจอะไรเค้าเล๊ย
((ประชด 555++))
ตอนแรกๆน้องเค้าก็ไม่รับโทรศัพท์หรอกคงเพราะกำลังถ่ายรูปกันอยู่
แต่พอเค้ารับก็อ้อ..คณะนี้เองแต่ก็ต้องลงจากพี่แท๊กเพื่อเดินต่อ
เค้าปิดกันถนนไม่ให้เข้าไปบางที่เพื่อความสะดวกอ่ะนะ
ระหว่างเดินไปนี่ สายตาเพ่กะน้องเอ้ล่อกแล่กพิกล
จะอะไรล๊า....โอ้ย!!!!!พระเจ้ามีแต่ของชอบทั้งน๊านนนน
ยังๆไม่หมด..พอเดินไปถึงก็หาน้องเค้าจนเจอ
แต่เค้าต้องอยู่บนสแตนถ่ายภาพรวม
ไอ่พวกเราก็ยืนอยู่ด้านล่างริมน้ำ ดูบรรยากาศดีเนอะ
ระหว่างรอก็พูดคุยกันไปเรื่องราวที่ผ่านๆมาเพราะทุกคนอ่ะ
เคยทำงานอยู่ในที่แห่งนึงทุกคนเลยก็ว่าได้
แต่ออกแนวแซวกันเองซะมากกว่า ฮากันไป
จนคนรอบข้างหันมามองว่า ขำอะไรกันนักหนา..แต่
เราหาหยุดไม่ สติลขำ หัวเราะ ปีนเกลียวกันต่อไป
แต่ที่แน่ๆ...โอ๊ะๆๆ ใกล้ๆเรามีของที่เราชอบอีกล่ะ วู้ยๆๆชอบเว่ย
พอน้องเค้าลงมาจากแสตนด์ก็ อืมพอก่อนก็ได้พากันมาถ่ายรูปซะหน่อย
แต่ละคนนี่....ก็พอได้นะถ่ายรูปร่วมกับบัณฑิตเนี่ยถ้าไม่ติดว่า...
คุณน้องตากล้องที่น้องเค้าจ้างมาถ่ายอ่ะ....
เอ่อ...น่ารักดี เท่ห์อ่ะ..((ส่วนตัวนิดหน่อย 55+))
แต่ที่ยอดเยี่ยมกว่านั้น ท่าถ่ายภาพแต่ละท่าที่เราครีเอทกัน
และที่น้องเค้าครีเอทให้ โอ้ว~~~ม่ายยย จะดีเหรอคะน้อง
พี่อ่ะถึงหน้าตาจะเด็กแต่ก็แก่แล้วนะ ((ใครแหวะอ่ะ ))
แต่ละภาพที่ต้องตั้งท่าออกมาฮาได้อีก
ถ่ายรูปไป ขำกันไป ฮากันไป 2 ชั่วโมงกับการเดินถ่ายไปเรื่อยๆ
เหนื่อยเหมือนเดินเป็นวันเหอะค่ะ
แล้วท่าที่เราถึงกับอึ้งก็คงไม่พ้นท่ากระโดด...
เหอๆๆๆ น้องเค้าบอกว่ายืนเรียงแถวกันนะครับแล้วกระโดดยกขาซ้ายพร้อมกัน
เอาละสิ....พี่ก็เลยแบบ..เอ่อ..น้องคะจะดีเหรอ
ถ้าเกิดพลาดพลั้งกระโดดลงมา สะบ้าพี่หลุดแล้วใครจะรับผิดชอบอ่ะคะ
((กร้ากกก....คิดไปได้ตรู))
แต่ก็นะ...พอเค้านับ 1.....2.....3....
ปรากฎ...เราโดดคนแรกเลย แล้วคนที่อายุไม่น่าจะเยอะดันโดดไม่ทัน
เอาแล้วไง....อุตส่าห์แอ๊บ แต่ถึงกระนั้นวัยไม่เกี่ยวเลยค่ะวันนี้
......
พอถ่ายเสร็จเรียบร้อยตากล้องก็กลับบ้านล่ะ
ถึงตานี้เราก็มานั่งชิลๆกันตรงแถวๆที่น้องเค้าบอกว่าดีมาก
ประมาณเป็นทางผ่านของสิ่งที่เราชอบอ่ะนะ
โอ๊ย~ อยากบอกว่าเจริญหู เจริญตาเป็นที่ซู๊ดดดด
นั่งๆไปสักพักก็ต้องแยกย้าย เพราะมีบางคนรีบกลับ
แต่เรากับอีกสองคนไม่รึบอ่ะ หาอะไรกินก่อนดีกว่า
คิดได้ดังนั้นก็กินมันในนี้ล่ะ ดูสิจะมีอะไรๆให้ดูอีกป่ะ
หึหึหึ มาถึงที่แล้วขนาดนี้จะพลาดได้ไง
แต่พอนั่งๆไปฝนเริ่มลงเม็ด และหนักเรื่อยๆ
เฮ้อ...กินอาหารไปพร้อมกับอาหารตา เยอะจริงๆค่ะพี่น้องเอ๊ย
ละลานตาไปโม๊ด....ศัพท์ปร้าอุ้มก็ต้อง..โอ่โถง...เหอๆๆ
แหมเสียดาย...งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกลา
พอกลับออกมาก็ยังจะมาเดินเล่นกันอีกจนดึกแน่ะ
ถึงบ้านเกือบสี่ทุ่มเลย เหนื่อย แต่สนุกมาก
ยังคิดอยู่ว่าวันไหนว่างๆนัดน้องสาวไปเดินเล่น
ในที่ๆมีอะไรละลานตาอีกดีกว่า
อีกอย่าง...อาหารอร่อยดี
เอ๊ะ.....หรือว่าวันหลังไปแถวม.ธรรมศาสตร์รังสิตกัน
เห็นลูกสาวบอกว่า เย๊อะแย๊ะไปโม๊ดดดด
.....จบทริป...
anna_ho:annananii
28-07-09 อยากตอบคอมเม้นท์
คห. 1 และ 2 ---ปร้าแนะนำว่าเปิดบล๊อกเหอะ บึ๊ก 555++หัวเราะเป็นจังหวะแทงโก้(ละกัน)
คห.3 น้องปอ เรียนหนักอะดิเรา สอบแล้วชิมิ ตั้งใจเรียนนะจ้ะปร้าแอนเชียร์อยู่ (เอ้อน่ะ เอ้อน่ะ -*-)
** เออ...มาเห็น2คนนี้เพิ่งนึกออกตอนที่เราทำห้อง ยุนโฮ ปร้าเป็นคนเจาะจงเลือก2คนนี้เป็นสต๊าฟนี่
จริงด้วยๆ เราะเราชอบเด็กที่นิสัยน่ารัก(แบบน้อง บึ๊กมันฮา) และเขียนบรรยายดี และไม่มั่ว
ดีใจนะเนี่ยที่เลือกคนไม่ผิด (เฉพาะน้องปอ..กร้ากกกกบึ๊กรอไปก่อนเผื่อปร้าจะเห็นความน่ารัก)
คห.3 ดิวอี้ พี่ไม่มายด์อ่ะนะ เรื่องผ่านมาแล้วมันก็จะผ่านไป ว่าแต่...เอ่อลำนำฯอ่ะนานหน่อยนะ
ยังคั่งค้างอยู่ ขืนหยิบมาอ่านละก้องานการไม่ทำ แซดดดด...
ปล.ไว้ค่อยนัดกันมาจกข้าวเหนียว ส้มตำโลดค่ะน้อง เตรียมพร้อมไว้แต่เดี๋ยวก่อน รอสามด้วย555+
เผื่อสามจะอยากเลี้ยง(อีกครั้งนึง...ทำตาปริบๆเปี่ยมด้วยความหวัง)
คห.4 เงือกสอง...หรือโม (กร้ากกกแล้วจะมีนามแฝงเผื่อ) เออเห็นด้วยอย่างแรง บึ๊กไม่ใสนามแฝง
งี้เราก็กลายเป็นอยู่ที่โล่งแจ้งคอยรับหินที่ปามาอะดี๊ ...บึ๊กทำได้นะ นึกว่าเพื่อนกัน...<<สำนวนคุ้นๆ
คห.5 คุณน้องคะ ทริปวาย ค่ะทริปวายยยยยยย ไว้มธ.ต้องเตรียมพร้อม 555+

)
รอซ่อม ก๊ากกกกกกกกก
รอไปทริปหน้าก็แล้วกันเนอะ มธ. เดี๋ยวดิวเป็นสารถึให้ อยากไปง่ะ
จุดประสงค์น่ากลัวได้อีก
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป อย่าได้จดจำ เพราะไม่คู่ควรที่ต้องจดจำ รกสมองเสียเปล่าๆ ค่ะ เป็นกำลังใจให้พี่แอนเน้~~ กอดพี่แอน
หวัดดีค่าเพ่แอนนนน...
ดีนะเนี่ย บุ๋มสังหรณ์ใจเลยเข้ามาดู
พอดีเป็นคนมีซิกเซนต์
ลาง หลอก หลอน
555+
คิดถึงมะวาน ยังเมื่อยหน้าอยู่เลยอ่ะปร้า
หัวเราะไรกัน - - เมากัญชารึป่าวว ???
ขำตั้งแต่เซ็นลาด ยันเกษตรและวนกลับมายูเนี่ยน
ปวดขาอย่างแรง
แอบสงสารสามนะนั่น อยู่ตั้งแต่เช้าข้าวก็มะได้กิน
เราก็เฮฮาพาเพลินกันไป
ว่างเป็นเม้าท์ (บุ๋มว่าเราไปเปิดทอล์คโชว์กันดีกว่า)
พอสามแยกไปถ่ายรูปกะเพื่อนปุ๊บ เราก็จะรวมวงปั๊บ
เม้าท์กันไปเม้าท์กันมา
บัณฑิตหาย !!!
โทรตามกันให้วุ่นวาย
(สามอ่ะนะวุ่นวาย เราก็ยืนรอไป ดูเป้าหมายไป
ชิลลลลล มั่กมากกก ไม่เดือดเนื้อร้อนใจกันเล้ยย)
แหม๊ ~ ปร้าขราแอบชื่นชมพี่ตากล้องมะยอมกระซิบบอก
ถึงว่าเค้าจัดท่าไหนให้เราก็ทำตามกัน
แม้จะเกี่ยงงอนบ้างเล็กน้อย
แบบว่า ... ท่านั้นจะดีเหรอคะ ???
แต่พอ 1 2 3 ปุ๊บ >> นางแบบพร้อม "กิมจิ"
ยิ่งซีนถนน "เจส"เหนื่อยมากมายคร่ะจุดนี้ ขอบอก
ไหนจะโดด ไหนจะนั่ง ไหนจะเดิน
ไหนจะข้ามถนน เป็นสแตนบายยู(ชอน)
ท่าซารางเฮ ท่าดอกไม้บาน โอ้ยย ล้านแปด
สารพัด จะงัดออกมา โพสต์
ทุกอย่างพร้อม ตากล้องเก่ง
วิวเริ่ดดด
แต่ที่พลาดน่าจะเป็นหน้า(บวกหุ่นด้วยได้มั้ย)ของนางแบบ
หางตาบุ๋มม หายไปข้างนึง
ถ้าสามผ่านมาอ่าน จุดนี้ ...
รบกวนบอกคุณพี่ว่านอกจากจะรีทัชหน้าแล้ว
ช่วยเขียนตาเพิ่มให้ด้วยเน้
อ่อ อีกนิด ถ้าคุณพี่แคนดู
ช่วยลบเซลลูไลด้วยจะเริ่ดมากกก
555+
สารภาพตามตรงว่ากลัวรูปตัวเอง
แต่ก็อยากเห็นมากกก
บุ๋มจะต้อง บวม บาน บึก และโทรมแหงๆ
สามจ๊ะ ถ้ารักกันจริง อย่าเอารูปพลาดๆไปเผยแพร่ที่ไหน
ถ้าไม่เห็นแก่บุ๋ม ก็เห็นใจปร้าบ้าง ลูกหลานเห็นจะคิดยังงัย
ก๊ากกกกก
ตากฝน กินข้าว ดูเป้าหมาย
ดีใจ สุขใจ ระคนสะเทือนใจ
ว่าทำไม มันไม่ยักกะมีเป้าหมายของชีวิตบุ๋มบ้าง
บึก ~~ ไม่เข้าใจคร่ะจุดเน้
ใครรู้ช่วยเคลียร์ด่วน
งานเลี้ยงเลิกรา แต่เรายังไม่จบ
ขอเดินเล่นให้เสียตังค์ก่อนจะกลับบ้านอย่างสบายใจ
รองเท้าคู่นั้นที่ร้านเสื้อคลุมปร้า เค้าอยากได้ๆๆๆ
แต่ดันไปซื้ออีกคู่ก่อนแล้ว ใจเร็วๆ
เด๋วรวยแล้วจะกลับไปเอา
555++
มะไหร่ล่ะ ได้ข่าวว่างานจะเข้าเร็วๆเน้ !!!
เดินไปปวดขาอย่างแรง
มิสเตอร์บันอร่อยดี
แต่ตอนนี้อยากกินป๊อบคอร์นที่พารากอน
โอ้วววว ไฮโซมั่กมาย
จะชวนสองสาว(?)ไปเดินเล่นในที่ๆมีอะไรละลานตา
จัดมาอย่าให้เสียคร่ะจุดนี้
แต่ตอนนี้ต้องขอตัวไปเก็บปัจจัย
ที่ถ้าขาดไปชีวิตแม่(ยก)คงเศร้าหมอง
ม.รังสิตก็ได้อยู่คร่ะปร้า
แต่ออกค่ารถให้เค้าด้วยนะ 555+
ไปนั่งมองเป้าหมายชีวิตของคนอื่นให้สะเทือนใจเล่นๆ
ม.เกษตรดีกว่า บรรยากาศร่มรื่น ยิ่งตอนฝนตกพรำๆมันช่าง โฮกกกกกกกกกกกก
ใต้ร่ม1คัน ยังมีอะไรดีดีมากมาย
ฮิ้ววววววววววววววว
แมสเสจให้ใครหลายๆคน ~~
- งานเน้ มีคนปีนเกลียวคร่ะปร้า
เจ๊โมเลย ปร้าเคลียร์เรยๆๆ (บุ๋มป่าวเสี้ยวนะเนี่ย)
เปิดอีกสักเอนทรี่
อย่าลืมถามด้วยว่า เพื่อนเล่น...เหรอ ???
(โปรดเขียนให้เคลียร์ไม่งั้นบุ๋มอาจตีความหมายผิด)
- จุดนี้ พี่อ้อย ฝากบึก(ซึ่งรู้จักกะบุ๋มดี)มาบอกปร้าแอ๊ว(ซึ่งสนิทกะปร้าแอนมาก)
ว่า ... อย่าเปิดเผยตัวจิงถ้าไม่จำเป็น !!!
เพราะอยากเดินออกมาจากม.เกษตรอย่างเงียบๆ
(โล้ววเล่งงง .. แซวเฉยๆ เปิดไม่เปิดเค้าก็รู้กันหมดแระแหละคร้า)
- ขอบคุณบุคคลร่วมทริป ที่บังเอิญขึ้นแทกซี่คันเดียวกันไป (พูดเหมือนลงเรือลำเดียวกัน)
ทำให้เราได้บริหารกรามกันอย่างเต็มที่
แม้อาจโดนมองว่าบร้าในสายตาคนอื่น
แต่เราก็ไม่แคร์สื่อนะฮ้า 555+
- ดีใจกะสามที่จบแว้วว เราทุกคนหวังว่าของขวัญคงถูกใจ ดีใจกะความสำเร็จจร้า
แล้วเค้าจะตามไปติดๆ พร้อมกะเจ๊โม
ที่บุ๋มรับประกันว่า ถ้าเจ๊จบมะไหร่ เค้าจะไปบัตรคอน
(ปอยฝ้าย)ไปถวายถึงที่เลย ฟันธง!!
ส่วนเค้าภาวนาขอให้ตอนจบออก ออล4 ของเทพ
ก๊ากก หวังมะสูงเท่าไหร่เร้ยยย
สุดท้าย ปร้าแอนบอกว่า ...
ถ้าจะเม้นท์ยาวขนาดนี้ ไปเปิดบล็อกเองเลยจะดีกว่า
555++
#2 By Bum~Patta31 (202.29.83.65) on 2009-07-27 16:25